Skontrolować nasze podatki może zarówno naczelnik urzędu skarbowego jak i naczelnik urzędu celno-skarbowego. Każdy z tych organów ma uprawnienia do przeprowadzenia różnych procedur.

I tak, naczelnik urzędu skarbowego może przeprowadzić:

  • czynności sprawdzające;
  • kontrolę podatkową;
  • postępowanie podatkowe.

Natomiast naczelnik urzędu celno-skarbowego może przeprowadzić:

  • kontrolę celno-skarbową;
  • postępowanie podatkowe.

 

W tym wpisie przybliżę czynności sprawdzające. Czynności sprawdzające są najmniej sformalizowaną procedurą weryfikacyjną. Tutaj organ co do zasady nie może zbierać dowodów ani przesłuchiwać świadków czy też ustalać stanu faktycznego. Piszę, że co do zasady, gdyż w przypadku np. weryfikacji wydatków na cele mieszkaniowe i weryfikacji ulgi podatkowej możliwe jest ustalanie stanu faktycznego. Podobnie gdyby podatnik zażądał stwierdzenia zgodności z przedłożonymi dokumentami. Są to jednak przypadki jednostkowe i enumeratywnie wymienione w ustawie. Procedura ta powinna być wykorzystywana do weryfikacji terminowości składania deklaracji, ich formalnej poprawności, terminowości wpłat podatków, weryfikacji dokumentów rejestrowych, weryfikacji źródeł nieujawnionych itp. Wolą ustawodawcy było zapewnienie prostej i nieuciążliwej możliwości wyłapywania prostych błędów.

Niestety, procedura ta jest celowo przez urzędy wykorzystywana do przeprowadzania nieformalnych kontroli podatkowych. Organy podatkowe często żądają dokumentów, wyjaśnień, ustalają stan faktyczny. Pod pozorem czynności sprawdzających przeprowadzane są czynności analityczne i zbierane są dane do późniejszych kontroli. Często jako procedura najmniej sformalizowana i tym samym nie wymagająca zgód na jej przeprowadzenie wykorzystywana jest jako narzędzie do prywatnej rozgrywki pracowników urzędów skarbowych. Miałem przypadek gdy jeden pracownik urzędu skarbowego wykorzystywał ją do zemsty na swoim byłym teściu chcąc ugrać korzystny podział majątku z byłą żoną.

Czynności sprawdzające kończą się protokołem z czynności sprawdzających. Możemy się do niego zastosować lub nie. Dokument ten nie daje podstawy organom do żądania od nas żadnych podatków czy też prowadzenia egzekucji. Wskazuje on tylko jakie błędy zauważył organ i jak jego zdaniem powinno wyglądać prawidłowe rozliczenie. Jeśli zdecydujemy się po takich czynnościach sprawdzających na korektę deklaracji, to jest to traktowane jako samodzielna korekta. Skorygowanie deklaracji po czynnościach sprawdzających z reguły nie wywołuje żadnych sankcji karno-skarbowych. Jednak brak korekty deklaracji po takich czynnościach, oczywiście jak organ podatkowy znajdzie jakiś błąd, stanowi podstawę do wszczęcia kontroli podatkowej. O kontroli podatkowej napiszę w kolejnym wpisie.

Jeśli poszukujecie profesjonalnej reprezentacji w sporach z organami podatkowymi to zapraszam do kontaktu +48 501 826 501, sekretariat@kdppietrusinski.pl www.kdppietrusinski.pl. Działamy w całej Polsce, Wygrywamy spory z organami.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.